บทที่ 86 ฉันคือผู้ชนะ

“เธอนั่งเรือเร็วหนีไป ยังพอมีความหวังว่าจะหนีรอดไปได้นะ แต่ถ้าเธอยอมแพ้จริงๆ ก็จะไม่เหลืออะไรเลย”

ทิพย์พารักษ์ได้ยินดังนั้นก็เพียงแค่ส่ายหน้า: “ไม่มีประโยชน์หรอก ต่อให้หนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว เขาก็ต้องหาฉันเจออยู่ดี จะดิ้นรนไปทำไมกันล่ะ?”

อัศวินจูงมือน้องพรเดินเข้ามาทีละก้าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเ...